Analyse: ontwikkelingshulp zit in de lift

senegal-kids-world-hunger-day-1024x768

The Hunger Project, in 1977 opgericht door countryzanger John Denver en met het hoofdkantoor in New York, wil wereldwijde honger bestrijden. Dat doet The Hunger Project niet met geld of goederen, maar door mensen te voorzien van kennis en vaardigheden. De Nederlandse tak van de organisatie, gevestigd in Utrecht, schrijft op thehungerproject.nl : “Nog steeds leven bijna 800 miljoen mensen met honger. En dat is nergens voor nodig. Honger is het grootste oplosbare probleem ter wereld.”

Met ontwikkelingshulp zijn de afgelopen decennia forse resultaten bereikt, schrijft WBN-aanjager Ralf Bodelier in de Groene Amsterdammer van deze week.

Hij prijst het werk van de vele ngo’s, maar ook van het Nederlandse ministerie van Ontwikkelingssamenwerking en grote agency’s van de Verenigde Naties. Allen droegen zij bij aan het verminderen van armoede, de sterke afname van ziektes als malaria, tbc en aids en de al even sterke toename van het aantal kinderen op basisscholen. Tegelijk wijst hij op de bescheiden rol van Ontwikkelingssamenwerking. Met 0,003 dollar van elke dollar die in het Westen wordt verdiend, til je een land niet uit de armoede. “Maar ontwikkelingssamenwerking kan mensen wel een stuk gezonder, veiliger en slimmer maken waardoor zij zelf in staat zijn om die klus te klaren.”

Nederlandse politiek is positief

Terecht staan de meeste Nederlandse politieke partijen ronduit positief tegenover ontwikkelingssamenwerking. Op de PVV en VVD na, willen alle zittende partijen het budget voor ontwikkelingssamenwerking behouden of verhogen. Toch is ontwikkelingssamenwerking geen onderwerp in het verkiezingsdebat. Wellicht gaat het om te weinig geld, schrijft Bodelier. Ook in Nederland het ontwikkelingsbudget relatief bescheiden. Zelfs wanneer met dat bescheiden bedrag ‘wonderen worden verricht’, zo citeert hij de voormalige conservatieve Britse minister Andrew Mitchell.

Morele en politieke argumenten.

Ondanks de brede steun onder de zittende partijen, dreigen de twee grootste partijen in de peilingen een volledig einde te maken aan ontwikkelingssamenwerking. VVD en PVV zetten daarvoor morele argumenten in. Terwijl de PVV beargumenteert dat ontwikkelingshulp ten koste gaat van de armsten in Nederland, stelt de VVD dat de Nederlandse belastingbetaler niet gedwongen moet worden voor iets te betalen wat hij ook vrijwillig kan doen. In zijn essay in de Groene fileert Bodelier de argumenten van beide partijen en stelt er een pleidooi voor méér hulp tegenover.

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten