Dit geeft hulpverleners de kracht om hun werk vol te houden

Er is er weer hongersnood, zo melden kranten, journaals en actualiteitenprogramma’s. Ditmaal in Jemen, waar veertien miljoen mensen ernstig worden bedreigd. Deze hongersnood is bewust veroorzaakt door strijdende partijen, gesteund door Saudi-Arabië. Volgens VN-coördinator Sir Mark Lowcock volgen de Saudi’s een ‘middeleeuwse tactiek van belegeren, uithongeren, onderwerpen’.

Door Ralf Bodelier

En toch is dezelfde Sir Lowcock, die al 33 jaar in de hulpverlening zit, niet pessimistisch. In verschillende interviews benadrukt hij dat Jemen weliswaar onze grootste aandacht nodig heeft, maar dat we er ook steeds beter in slagen om oorlogen en hongersnoden te voorkomen.

Fors afgenomen

En dat is een understatement: hongersnoden -acute, extreme honger, die leidt tot grote sterfte- zijn de afgelopen honderd jaar fors afgenomen. In de jaren twintig van de vorige eeuw stierven per 100.000 mensen wereldwijd er 82 in hongersnoden. In de jaren zestig waren dat er vijftig. En in dit decennium zijn het er nog 0,5. Vergelijkbare cijfers zijn er voor ‘gewone’, dagelijkse honger en ondervoeding. Rond 1970 was nog meer dan dertig procent van de wereldbevolking ondervoed, vandaag is het elf procent. Tijd om te juichen is er nog niet, want elf procent zijn nog steeds 820 miljoen mensen.

Lowcock heeft nog meer goed nieuws. In een rede op een Duitse Universiteit meldt hij dat ‘de wereld sinds enkele generaties een dramatische daling meemaakt van geweld en een afname van het geregistreerde aantal directe slachtoffers van gewapende conflicten.’

 

Kracht om vol te houden

Al deze evidente vooruitgang, zo vertelt Lowcock in interviews, geeft hem en andere hulpverleners de kracht om hun werk vol te houden. Maar niet alleen hulpverleners hebben die kracht nodig. Dat geldt ook voor ons, gewone burgers. Wanneer wij niet zien dat inspanningen om de levens van mensen wereldwijd te verbeteren ook resultaten hebben, verliezen ook wij de moed om vol te houden. Om geld te blijven geven, om vredesmissies en ontwikkelingsprojecten te steunen, om humanitaire politici, ondernemers en opiniemakers een hart onder de riem te steken.

Anders dan Lowcock zijn wij, gewone burgers, niet in staat om die vooruitgang met eigen ogen te zien. Hier ligt een bijzondere uitdaging voor kranten, journaals en actualiteitenprogramma’s om deze veel explicieter voor het voetlicht te brengen.

Terug naar de vorige pagina

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten