Hoe veel mensen passen op aarde

11 juli is het Wereldbevolkingsdag. Deze dag is door de VN ingesteld vanuit de vrees dat het aantal aardbewoners te groot zou worden. Die angst ontstond in de jaren ’60 toen de wereldbevolking exponentieel groeide. Er werd gevreesd voor 30 miljard mensen op aarde.

Die 30 miljard is naar het rijk der fabelen verwezen. Vandaag de dag zijn de schattingen dat het hoogtepunt bereikt wordt in 2150. Dan leven er ruim 10.5 miljard mensen op aarde. Maar ook 10,5 miljard mensen is iets dat mensen doet vrezen voor een overbevolkte aarde. In het artikel ‘De aarde is geen petrischaaltje‘ schrijft Ralf Bodelier, de leider van World’s Best News, waarom we niet hoeven te vrezen voor de groei. Hieronder een aantal hoofdpunten

Groei is gestopt

De grootste bevolkingsgroei ligt namelijk achter ons. De afgelopen vijftig jaar steeg de wereldbevolking immers al van 3,3 miljard naar de huidige 7,2 miljard. Dat was een toename van maar liefst 118%. Vergeleken daarmee stelt de aanstaande toename van 38% maar weinig voor.

We hebben het beter

7 miljard mensen hebben het nu beter dan 3,3 miljard die in 1965 leefden. Het inkomen is met inflatie meegerekend 3 keer zo groot. We leven 30% langer en het aantal mensen dat structureel aan honger leidt is  van 49% gedaald tot 11%.

Minder doden door klimaat

Ondanks dat meer mensen meer CO2 uit stoten, is het aantal doden door klimaatrampen ook gedaald. Het aantal doden en gewonden door droogten en overstromingen, door hittegolven en stormen neemt al sinds mensenheugenis af. in 1932 stierven 5 miljoen mensen door wispelturig klimaat In 2013 ging het om 30.000 mensen die hierdoor omkwamen. Een sterke daling terwijl de bevolking 4x groter is geworden.

De havik en de kip

‘Zowel de havik als de mens eet kippen. En hoe meer haviken er zijn, des te minder kippen er overblijven. Maar hoe meer mensen er komen, hoe meer kippen er zullen zijn.’ En zo is het nog steeds. De mens is in staat gebleken problemen op te lossen. Mensen zijn niet louter de consumenten van datgene wat ze aantreffen. Nog minder zijn wij de vernietigers ervan. Mensen zijn op de eerste plaats de producenten van hun omgeving. Zodra wij besluiten om de walvissen te redden, dan redden wij ook de walvissen. Wanneer we menen te moeten omschakelen van kolen op gas of zonne-energie, dan schakelen we om. Wanneer wij vrezen huidkanker te krijgen door de verdwijnende ozonlaag, dan verbieden we de drijfgassen die het ozongat veroorzaken.

Lees het hele artikel ‘de aarde is geen petrischaaltje’.

Terug naar de vorige pagina

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten