Honger als businesscase

Column van Ralf Bodelier in Financieele Dagblad

Wereldwijd stijgt al vier jaar op rij het aantal hongerigen. Dat is vreselijk nieuws. Waren in 2015 nog 785 miljoen mensen hongerig, vandaag zitten we op 820 miljoen. Dat meldt de FAO, de Voedsel en Landbouworganisatie van de Verenigde Naties.

Nu kún je daar iets relativerends over zeggen. Zo gaat het vandaag om ondervoeding en veel minder om acute honger of hongersnoden. Er is wel voedsel, maar het bevat te weinig vitamines, mineralen en eiwitten. Bovendien was in 1970 wereldwijd nog ruim 35 procent ondervoed: nu is dit 10,8  procent. Sowieso is het goed om te rekenen in percentages. Want niet alleen het aantal ondervoede mensen stijgt, ook de totale wereldbevolking groeit. Ten opzichte van het laagste percentage ondervoeding ooit (in 2015) nam de honger met 0,2 procent toe.

En nu stoppen we met relativeren. Want het blijft natuurlijk vreselijk nieuws. Aantallen en percentages hongerigen moeten niet stijgen maar fors afnemen. Wie op jonge leeftijd ondervoed raakt, is later een stuk minder productief door achterblijvende lichamelijke en geestelijke groei. Structurele ondervoeding betekent niet alleen dat mensen en landen zich slecht kunnen ontwikkelen. Het betekent ook dat elke drie seconden een kind sterft dat anders had kunnen leven. Als wereldwijd probleem zou honger op nummer één moeten staan.

Maar honger staat daar allang niet meer, verjaagd door kwesties als klimaatverandering, terrorisme en identiteit. Pikant terzijde: juist de Amerikaanse president Trump investeert in de strijd tegen ondervoeding. Jaarlijks stopt de VS 3,5 miljard dollar in het ‘Feed the Future’ programma, gericht op het voeden van jonge kinderen.

De Deense opinieleider Bjorn Lomborg legde een panel hooggekwalificeerde economen deze vraag voor: Stel dat we investeren in een betere wereld beschouwen als een businesscase. En stel dat we één dollar investeren in fatsoenlijke voeding voor een jong kind. Hoeveel levert die investering de samenleving als geheel dan op?

De economen, waaronder Nobelprijswinnaars, kwamen op 45 dollar winst. Dus vermijd je met 2000 dollar de ondervoeding van een kind, dan maakt de samenleving 88.000 dollar winst. Deze winst is zo enorm, dat we vandaag weer moeten beginnen met investeren in de strijd tegen de honger.

Terug naar de vorige pagina

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten