Lof der luiheid

635952983145932524-1342254205_relaxation

Over de arbeidsmarkt wordt veel geklaagd. En terecht. Salarissen stijgen niet mee met de economische groei. Te veel werkers moeten het doen met flex- en nuluren contracten. Jonge mensen krijgen geen hypotheek, omdat ze niet zeker zijn van hun inkomen op de lange termijn. Maar er is ook bemoedigend nieuws: we werken alsmaar minder en we hebben dus steeds meer vrije tijd.

Gerealiseerde utopie
Het is een oude droom. Van Thomas More in de vijftiende eeuw tot Bertrand Russel in de twintigste, verwachtten en hoopten intellectuelen dat een toenemende welvaart zich zou vertalen in meer vrije tijd. Die verwachting kwam uit. Vooral in de rijkste landen mogen we vandaag volop luieren.

En nergens wordt zo weinig gewerkt als in Duitsland: 1371 uur per jaar. Nederland volgt op een mooie tweede plaats met 1419 uren. Dat zijn 27 uur per week. Dat betekent dat de Nederlandse werker maar liefst 141 uur per week over houdt om te slapen, te eten, te ontspannen en zich in te zetten voor anderen. Het zijn cijfers van OECD, de club van de 35 rijkste landen ter wereld.

Luie Grieken?
In de Europese Unie worden de meeste uren gemaakt door de ‘luie’ Grieken: 2042 uur per jaar. Maar er is een trend. In 2000 werden in Duitsland nog tachtig uur meer gewerkt. In Nederland waren dat nog veertig uur meer. Zelfs de Grieken werkten in 2000 zestig uur meer dan vandaag. Hoewel de rijkste landen voorop lopen, lijkt het verschijnsel mondiaal. Volgens berekeningen van de Amerikaanse denktank @HumanProgress daalde het aantal gewerkte uren wereldwijd van rond de 2200 uur in 1950 tot rond de 1800 uur in 2015.

Jager-verzamelaar
Het is overigens niet de eerste keer in de geschiedenis van de mensheid dat we zo weinig arbeid verrichten. Volgens historici werkte de primitieve jager-verzamelaar in de steentijd ook niet meer dan vier uur per dag, ofwel 1460 uur per jaar. Dat was dan wel in een tijd dat de levensverwachting niet uitsteeg boven de 33 jaar. Vandaag werken we ongeveer net zo weinig, maar dan wel met een levensverwachting van boven de tachtig jaar.

Industriële revolutie
Sinds de luierende mens in de steentijd, nam onze arbeidstijd langzaam maar zeker toe. Haar piek bereikte ze tijdens de industriële revolutie. In de fabrieken van Manchester en Liverpool werkten volwassenen én kinderen soms meer dan 4000 uur per jaar. Vervolgens was het dezelfde industriële revolutie die de arbeidstijd weer af deed nemen. Machines, specialisatie en arbeidsdeling zorgen voor een fors toenemende productie tegen een dalende arbeidstijd. En nu zijn we onmetelijk veel rijker, leven we veel langer en gezonder en krijgen we ook nog eens meer vrije tijd.

Tienduizend jaar na de steentijd, zingen we opnieuw de lof der luiheid, maar gaan vooral vaker op vakantie. En daar profiteren dan weer landen van in Afrika en Azië. Van Botswana tot Thailand boomt het toerisme. Daar is het nu aanpoten geblazen. Tot de luiheid ook daar haar kansen grijpt.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Spring naar de toolbar