Een spoedcursus in hoe en waarom de wereld beter wordt

optimists-final-coverBij de lancering van World’s Best News in januari 2016, was het een hele eer om Bill Gates bij ons te hebben. Gates is voor WBN een groot voorbeeld. Niet alleen omdat hij zijn héle vermogen in dienst stelt van een betere wereld en via zijn initiatief ‘The Giving Pledge’ 160 andere miljonairs en miljardairs overhaalde om hetzelfde te doen. Gates is dat ook omdat hij met groot optimisme en vertrouwen kijkt naar wat er allemaal wordt bereikt.

Deze week is Bill Gates gasthoofdredacteur van het Amerikaanse weekblad Time. Nooit eerder had het 94 jaar oude magazine een gasthoofdredacteur. Gates maakte er meteen een speciale uitgave van, getiteld ‘De Optimisten’. Op Facebook meldt Gates dat hij het wil hebben over iets dat erg ontbreekt deze dagen: over redenen waarom we optimistisch kunnen zijn over de toekomst.

Zoals het een gasthoofdredacteur betaamd, schreef Gates een inleidend commentaar op deze uitgave. World’s Best News heeft het voor u vertaald. Want ons eigen optimisme hadden we niet beter onder woorden kunnen brengen.

***

‘Het nieuws dat we vandaag lezen, maakt ons niet erg optimistisch. Orkanen in Amerika, gruwelijke massaschietpartijen. Wereldwijde spanningen over kernwapens, crisis in Myanmar, bloedige burgeroorlogen in Syrië en Yemen. Je hart breekt voor elke persoon die door deze tragedies wordt geraakt. Zelfs voor ons, die gelukkig niet direct door dit onheil worden getroffen, kan het voelen alsof de wereld uit elkaar valt.

Maar deze gebeurtenissen -zo vreselijk zoals ze ook zijn- voltrekken zich in de context van een grotere, positieve trend. Over het geheel genomen wordt de wereld steeds beter.

Dit is geen naïeve mening; dit optimisme wordt ondersteund door gegevens. Kijk maar eens naar het aantal kinderen dat sterft voor zijn vijfde verjaardag. Sinds 1990 is dat cijfer gehalveerd. Dat betekent concreet dat binnen een kwart eeuw het leven werd gered van 122 miljoen kinderen. En dat evenzoveel gezinnen de ellende is bespaard die het verlies van een kind met zich meebrengt.

En dat is slechts één voorbeeld. In 1990 leefde meer dan een derde van de wereldbevolking in extreme armoede; vandaag is dat nog een tiende. Een eeuw geleden was het legaal om homoseksueel te zijn in ongeveer twintig landen; vandaag is het legaal in meer dan honderd landen. Vrouwen krijgen steeds meer politieke macht en bezetten nu meer dan een vijfde van alle zetels in nationale parlementen – en de wereld begint eindelijk te luisteren wanneer vrouwen spreken over seksueel geweld. Meer dan negentig procent van alle kinderen wereldwijd zit op de basisschool. In de Verenigde Staten loopt u een veel kleinere kans om te sterven tijdens uw werk of in de auto, dan uw grootouders liepen. Enzovoorts.

Ik wil het werk niet bagatelliseren dat nog verzet moet worden. Optimist zijn, betekent niet het negeren van tragedie en onrecht. Het betekent dat je geïnspireerd bent om te zoeken naar mensen die op deze terreinen vooruitgang boeken. En dat je ze helpt deze vooruitgang verder te verspreiden. Wanneer je geschokt bent door de dood van miljoenen kinderen, dan vraag je: wie is er goed in het redden van kinderen? En hoe kunnen we hen helpen nog meer doen? (Dit is feitelijk de reden waarom Melinda en ik zijn begonnen met onze stichting.)

Maar waarom voelt het toch alsof de wereld in verval is? Deels, denk ik, komt het door de aard van de berichtgeving in de media. Slecht nieuws is dramatisch, terwijl goed nieuws zich stap voor stap openbaart. Om die reden wordt goed nieuws meestal niet geacht nieuwswaardig te zijn. Een video van een gebouw dat in brand staat, kan rekenen op veel kijkers. Daarentegen klikken maar weinig mensen op de kop ‘minder gebouwen afgebrand dit jaar.’ Het is de menselijke natuur die ons attendeert op bedreigingen. De evolutie heeft ons nu eenmaal voorzien van een bedrading die ervoor zorgt dat we alert zijn op wilde dieren die ons op willen eten.

Er is ook een groeiende kloof tussen de slechte dingen die nog steeds gebeuren en onze bereidheid om die dingen te accepteren. Zo is het gebruik van geweld door de eeuwen heen fors gedaald, maar wat nog sneller daalde, is onze bereidheid om geweld te accepteren. Omdat de verbeteringen geen gelijke tred houden met onze verwachtingen, kan het soms lijken alsof alles slechter wordt.

Tot op zekere hoogte is het goed dat slecht nieuws aandacht krijgt. Wanneer je de wereld wil verbeteren, dan heb je iets nodig om heel boos over te worden. Maar uiteindelijk moet de balans doorslaan naar de opwaartse trends. Wanneer je goede dingen ziet gebeuren, kun je je energie kanaliseren in bereiken van nog meer vooruitgang.

Dat is wat ik hoop dat u op zult steken in deze uitgave van TIME. Ik vroeg een aantal mensen die ik het meest respecteer om een stuk te schrijven over wat hen optimistisch maakt. U zult verrassende feiten leren over de toestand van de wereld. En u zult helden ontmoeten die elke dag weer levens redden. Deze uitgave is een spoedcursus in hoe en waarom de wereld beter wordt. Ik hoop dat we u inspireren om dit werk verder voort te zetten.’

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

*

Spring naar de toolbar