Voorbeeld van een ondertitel: Bron: Michelle Davis, ‘World of Opportunity’.

Zó schept een conservatief islamitisch land banen voor vrouwen

Stel je leidt een conservatief, islamitisch land met een hoge werkeloosheid en waarin vrouwen niet geacht worden te werken. Stel dat je zowel die werkloosheid wil aanpakken én ook nog eens veel meer vrouwen op de werkvloer wil krijgen. Hoe pak je deze uitdaging aan?

Precies deze vraag speelde in 2010 in Jordanië.  Niet alleen zat 13 procent van de bevolking zonder werk, bovendien was maar 14 procent van de vrouwen aan de slag. Zelfs in het ultraconservatieve Saudi-Arabië werkten met 22 procent heel wat meer vrouwen. Jordanië besloot een aantal forse stappen te zetten.

Geen Jordaanse werkneemsters, dan ook geen visa

De eerste bestond uit een aantal dwingende gesprekken met de grootste werkgevers van het land, de textielindustrie. Ondanks de hoge werkloosheid in Jordanië, kwam driekwart van de textielwerkers uit India en Pakistan.  Zonder het aanvankelijk in de wet vast te leggen, liet de overheid de textielfabrikanten weten dat ze het aandeel Jordaanse vrouwelijke werkneemsters moesten laten stijgen tot vijftig procent. Deden ze dat niet, dan zouden ze ook geen visa meer aan kunnen vragen voor buitenlandse arbeiders.

Dat bleek makkelijker bedacht dan uitgevoerd. Het probleem was de ligging van de textielfabrieken. Die waren allen gevestigd in ‘Speciale Economische Zones’, opgericht om buitenlandse investeerders met soepele belastingregels naar Jordanië te lokken. Niet alleen liggen die Zones vaak ver van de dorpen en steden, ook worden de losse, ‘westerse’ omgangsvormen door de traditionele gemeenschappen als ‘onveilig’ gezien voor vrouwen.

Sattelietfabrieken

Opnieuw nam de Jordaanse overheid een ingrijpend besluit. Ze vroeg de textielbedrijven om ‘satellietfabrieken’ te bouwen op het platteland, ver de buiten de Zones. Om de ondernemers te stimuleren, bleef de overheid niet alleen dreigen met het niet langer verstrekken van visa voor buitenlandse werknemers, nu deelde ze ook investeringssubsidies uit.

Dat bleek te werken. Sinds 2010 zijn 12 ‘satellietfabrieken’ neergezet waar inmiddels 3300 mensen werken, waarvan 90 procent vrouwen. Hoewel aanvankelijk gevreesd werd voor weerstand vanuit de door mannen geleide gemeenschappen, hebben een aantal fabrieken inmiddels wachtlijsten met vrouwen die graag aan de slag willen.

Bron: Michelle Davis, ‘World of Opportunity’. Satellite factories create more jobs for women in rural Jordan.

Terug naar de vorige pagina

Door de site te te blijven gebruiken, gaat u akkoord met het gebruik van cookies. meer informatie

De cookie-instellingen op deze website zijn ingesteld op 'toestaan cookies "om u de beste surfervaring mogelijk. Als u doorgaat met deze website te gebruiken zonder het wijzigen van uw cookie-instellingen of u klikt op "Accepteren" hieronder dan bent u akkoord met deze instellingen.

Sluiten